BIO-elektrische preventie analyse (BIO-EPA)
De Bio-elektrische Preventie Analyse (Bio-EPA) bepaalt de biochemische en elektrische balans van het lichaam. Het analyseert verschillende belangrijke gezondheidsindicatoren.
- Ph niveau
- Antioxidant niveau
- Weerstand
- Cellulaire ademhaling
- Nier stress
- Lever stress
- Vertering
- Hydratatie
- Toxiticiteit
- Bijnier stress
- Eiwit vertering
- Koolhydraten vertering
- Anabolisme/Catabolisme
De Bio-EPA wordt bepaald via een speeksel en urine analyse. Dit urine en speeksel onderzoek geeft feitelijke informatie weer over de algemene staat van gezondheid en evenwicht in het lichaam. Het urine onderzoek toont vooral wat er uitgescheiden wordt door het lichaam. Wat er dus wel of niet naar behoren uitgefilterd wordt. Door een vergelijking te maken tussen wat er binnen de cellen gebeurd, via het speeksel, met wat er uitgescheiden wordt, via de urine, krijgen we een duidelijk zicht op hoe de voedingsstoffen (koolhydraten, eiwitten, mineralen etc..) en andere belangrijke elementen ( gifstoffen zoals nitraten, ammoniak etc..) zich bewegen doorheen het lichaam. We zien ook hun effecten, of het gebrek hieraan, op de verschillende lichaamssystemen.
Ons speeksel is een intracellulaire vloeistof, die de interne cellulaire gezondheid weerspiegeld. Met andere woorden toont het speeksel wat er van dag tot dag gebeurd binnen in de cellen.
Ph Niveau of zuur-base evenwicht
Het Ph niveau vertelt of de biochemie van een individu te zuur of alkalisch is. Het aantal waterstof ionen in een vloeistof bepaalt het zuur - base evenwicht. Deze analyse is vitaal voor de gezondheid aangezien vele lichaamsfuncties afhankelijk zijn van een goede Ph balans. Wanneer het Ph niveau niet in balans is kan het lichaam niet optimaal functioneren. Disbalans kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat het vermogen van het lichaam om belangrijke voedingsstoffen op te nemen en voldoende enzymatische activiteit te genereren vermindert. Het is dus best mogelijk dat je de beste bio-opneembare nutriënten tot je neemt maar dat je lichaam niet in staat is ze te absorberen of te gebruiken.
Ph disbalans creëert ook een omgeving die de groei van bacteriën en andere ongewilde micro organismen bevordert. Het kan verder ook een gevolg zijn van een ongezonde hoeveelheid gifstoffen uit ons milieu of de industrie. Ongezonde Ph niveaus, met name een te zure omgeving wordt geassocieerd met degeneratieve ziekten. Wanneer de omgeving in ons lichaam te zuur is bijvoorbeeld, kunnen onze cellen minder zuurstof opnemen; kanker cellen groeien in een zure, zuurstof deficiënte omgeving.
Anti - oxidant Niveau
Antioxidanten: We lezen er veel over, maar hoeveel mensen weten wat ze tekort komen? Het antioxidant niveau, of de oxidatieve stress, meet het vermogen van de lichaamscellen om elektronen op te nemen of af te geven. Dit is belangrijk omwille van moleculen die vrije radicalen worden genoemd. Vrije radicalen zijn een bij product van oxidatie, dit is het zuurstof verbrandingsproces, een normaal lichaamsproces. Mensen die roken, veel alcohol/drugs gebruiken, onderhevig zijn aan stress, eenzijdige voeding nemen of te veel andere vormen van vervuilende stoffen tot zich nemen, worden blootgesteld aan bijkomende potentiële vrije radicaal schade. Een antioxidant is een molecuul dat in staat is om schadelijke vrije radicalen te neutraliseren. Het molecuul doet dit door met de radicalen te reageren, waardoor ze onschadelijk worden. De schadelijkheid van radicalen wordt veroorzaakt doordat de moleculen zeer gemakkelijk reacties aan kunnen gaan met bijvoorbeeld het DNA, wat kan leiden tot de ontregeling van de celdeling en dus tot kanker, of beschadiging van verschillende intracellulaire eiwitten.
Vrije radicalen hebben een extra, ongepaard elektron. Aangezien elektronen graag gepaard blijven, gaan de vrije radicalen op ‘rooftocht’ en gaan ze een elektron stelen van andere belangrijke moleculen om zo zichzelf terug compleet te maken. Dit beschadigt dus voorheen gezonde moleculen die nu niet meer in staat zijn hun voorbestemde taken uit te voeren. Ons lichaam produceert natuurlijke antioxidanten die de vrije radicaal schade beperken. Deze belangrijke voedingsstoffen geven een elektron op zodat deze zich kan koppelen aan een ongepaard elektron alvorens de schade is aangericht. Het proces van afgeven of accepteren van elektronen wordt oxidatie en reductie genoemd, of de redox. De redox potentiaal geeft het aantal aanwezige elektronen weer in een vloeistof en representeert de algemene elektron activiteit. Des te meer elektronen er aanwezig zijn, des te beter.
Hoge oxidatieve stress verzwakt het immuunsysteem en maakt het lichaam meer vatbaar voor ziekte en verzwakking. Het veroorzaakt ook vroegtijdige veroudering wanneer het lichaam de vrije radicaal activiteit niet kan bij benen en de schade accumuleert naar chronische degeneratie. Veel degeneratieve ziekten zoals artritis, diabetes en cataract worden gerelateerd aan de effecten van vrije radicalen.
Elektrische Geleidbaarheid
De elektrische geleidbaarheid, vooral gekend als de weerstand, meet de hoeveelheid elektrisch geleidende ionen in een biologische vloeistof, of met andere woorden, het vermogen van het lichaam om elektrische stromen/golven te geleiden. Dit is onder andere gerelateerd aan de aanwezige mineralen in het lichaam, met name natrium, chloor, calcium, magnesium en kalium. Bij een tekort aan bepaalde mineralen gaan enzymatische stofwisselingsprocessen inefficiënt verlopen. Bij een exces aan mineralen kunnen de lichaamsvloeistoffen stagneren.
Een gebrekkige elektrische geleidbaarheid indiceert ook dat er andere onevenwichtige processen gaande zijn, zoals een verzwakte nier functie, ongezonde elektrolyten niveaus of een verzwakking van het lymfe systeem. Dit kan mogelijk schadelijke gevolgen hebben. Een verzwakte nierfunctie veroorzaakt bijvoorbeeld vaak geen symptomen maar een graduele vermindering in de nier functie kan uiteindelijk wel leiden tot een permanent nier falen. Disbalans op elektrolyten niveau kan vermoeidheid, verzwakking, misselijkheid en hoofdpijnen tot gevolg hebben en een verzwakt lymfe systeem maakt het lichaam o.a. meer vatbaar voor infectie en ziekte. |